W świecie nauki języków obcych często spotykamy się z określeniami A2, B1+, C1… To oznaczenia poziomów według skali CEFR, czyli Common European Framework of Reference for Languages – Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Skala ta została opracowana przez Radę Europy na przełomie lat 90. i 2000. by ujednolicić sposób opisywania umiejętności językowych w różnych krajach i systemach edukacyjnych. Dzięki CEFR łatwiej porównać oferty kursów, określić wymagania językowe na uczelni lub w pracy, a także świadomie zaplanować swój rozwój językowy.
Skala CEFR dzieli biegłość językową na sześć poziomów – od A1 (początkujący) do C2 (biegły) – i opisuje, jakie umiejętności posiada osoba ucząca się na danym etapie. Dzięki temu jednolitemu systemowi, który jest używany i rozpoznawany na całym świecie pracodawcy, różnego rodzaju instytucje oraz uczelnie wyższe na całym świecie mogą w zrozumiały dla wszystkich sposób zasygnalizować jakiego poziomu znajomości języka oczekują. Obecnie wiele międzynarodowych egzaminów, których wymagają pracodawcy czy uczelnie odnosi się właśnie do poziomów w skali CEFR.
Co oznaczają poziomy CEFR?
-
A1 – poziom początkujący. Uczący się rozumie i używa bardzo podstawowych zwrotów codziennych; potrafi przedstawić siebie i zadać proste pytania.
-
A2 – poziom podstawowy. Uczący się rozumie najczęściej używane wyrażenia związane z codziennymi tematami; potrafi prowadzić krótkie rozmowy.
-
B1 – poziom średnio zaawansowany. Uczący się radzi sobie w większości sytuacji życia codziennego; potrafi formułować proste wypowiedzi pisemne i ustne.
-
B2 – poziom średnio zaawansowany wyższy. Uczący się potrafi swobodnie się porozumiewać; rozumie złożone teksty i potrafi jasno wyrażać opinie.
-
C1 – poziom zaawansowany. Uczący się mówi płynnie, elastycznie i precyzyjnie; swobodnie rozumie trudne teksty, również o ukrytym znaczeniu.
- C2 – poziom biegły. Uczący się bez trudu rozumie i używa języka w dowolnym kontekście – akademickim, zawodowym czy społecznym.